Kees Buckens bouwt haast altijd een beeld: met stukken steen of hout van verschillend formaat componeert hij in balans langs de loodlijn.

Hierbij zijn 'figuratie' en 'bouwen' de vertrekpunten om de samenstelling/ordening van de figuratie te ontwikkelen, en nieuwe 'bouwstenen' te ontwikkelen: het gereedschap om bij abstractie als nieuwe ordening uit te komen.
Zo haken opvolgende beelden of beeldengroepen in elkaar.

Samenstellingen bouwen geeft veel vrijheid: een folly op het strand als performance-podium, uit duigen een utopisch model voor 'Babel' bouwen, een Bloem, Bloem/Kelk, of Rode Boom verlijmen en hakken, een Hoek/Steen of Water/Tafel stapelen, een Balans componeren, het verhaal van liefde en ijdelheid 'vertellen' zoals in 'Paar' en 'Spiegeltje spiegeltje..'.

Langs deze weg blijft Kees Buckens zich verwonderen over de werkelijkheid, en probeert daar langs bovenstaande wegen opnieuw gestalte aan te geven.